می گفت:بعضی ها دور خودشان دایره ای می کشند.وهمه ی ذهنشان در ان دایره است

اصلا مهم نیست بیرون چه می گذرد.حتی اگر خانواده اشان باشد.

بعضی ها بزرگوار ترند دایره ای دور خانواده ی خود می کشند.در این صورت فکر و ذکرشان

دخترشان است و پسرشان و همسرشان.

بعضی خیلی بزرگوارترند.حیطه ی دایره اشان فراتر می رود.می رسد به فامیل.

من انها را می شناسم.مرحوم مادرم و پدرم اینگونه بودند.

بعضی ها این حیطه را تنگ نمی پسندند و گستره ی ان را تا قبیله و کشور و جهان تسری

می دهند.

انها مردان و زنان بزرگی هستند.حیرت ما شاخ شکسته هارا بر می انگیزند.

اما وای به حال انکه توان ورود به حیطه ای را نداشته باشد و پا به ان بگذارد.

یک جورهایی خسر الدنیا و الاخره می شود.

چند وقتی است همه ی توانم در برگرداندن حیطه ام به دایره ی کوچکتری است.

و باید کمی گستاخ باشم که  اگر کسی در خانه ام را زد و در دایره ام نبود معذور باشم.