سالها قبل.

شما انروز ها نبودید.

هروقت می خواست جبهه برود پولی به حساب جبهه می ریخت.

برای لباس. غذا . و چیز های دیگر.

می خواست سر بار ملت نباشد.

وقتی شهید شد کمر پدرش شکست.

من شهید نشدم تا این روزها مناظراتی ببینم تا دلم برای خودم و البته نه برای دوستم بسوزد.

و امروز از کنار مغازه ی پدر دوستم که سالهاست بسته است گذشتم و باز دلم برای خودم

سوخت که در

ان غروب لعنتی از او خواستم زنده بمانم تا این مناظرات لعنتی راببینم.

این متن تقدیم به حضرت آقا داودی.به پاس تیرهایی که باز می آورد.

اولیا را هست قدرت از الاه

تیر رفته  باز  آرندش به راه

می شه لطف کنید این شعر دوستم را معنی کنید؟

به خاطر همین

یک هفته است نه نماز درست حسابی می خونم

نه مطالعه ی درست حسابی

و نه هیچ چیز دیگر

رطل گرانم ده ای مرید خرابات

شادی شیخی که خانقاه ندارد