بعضی ادمها چه قدر می توانند پاک و منحصر به فرد باشند!

و بعضی لحظه ها چقدر رویایی!

ملاباشی یه کتاب برای روز معلم برام اورده بود.دیشب دست گرفتم بخونم. ( نیایش) مهاتما گاندی

فکر نمی کردم اینقدر کتاب عظیمی باشد.

وقتی ان را می خواندم احساس می کردم یکی از عرفای خودمان  مثل مولوی یا مجتهدی دارند با من حرف می زنند.

یعنی چی؟

ایا یعنی کلام طیب یکی است و در هرجا وبه هر زبانی پراکنده؟

ایا یعنی الله نور السموات و الارض؟

دوست دارید چند فراز از اون رو بخونید؟

علی صادقی می گفت کتاب خوبی نیست و تعجب می کرد که منو شگفت زده کرده.

-ما برای خدمت به همنوعان خود زاده شده ایم و نمی توانیم به درستی از عهده ی این خدمت بر اییم مگر اینکه کاملا بیدار باشیم.

-پس روز خود را با نیایش اغاز کنید و ان راچنان با روح خود در امیزید که تا غروب همراه شما باشد.

-من فقط به خاطر نیایش های همه روزه ام در اینجاست که حس می کنم مزه ی طعام حکمت را چشیده ام.

-انسان به چیزی تبدیل می شود که در هوای ان می سوزد و ارزویش را در سر می پروراند . ضرورت نیایش نیز از همین امر ناشی می شود.

-................

مترجم : شهرام نقش تبریزی

نشر نی-تهران.خ انقلاب.پاساژ فروزنده. شماره ی ۵۱۲. تلفن ۶۶۴۹۸۲۹۳

هر کس خرید ده تا هم برای من بخرد.

سلام

دیروز همه ی بچه ها روزه بودند.

غروب رفتند نماز جماعت.

بعد رفتند جلسه ی قران.

هی!

پسر خاله می بینی؟

اینا همونان که توی مدرسه ی امام علی(ع) قیافه هاشون بعضی وقتها مثل اردک بود.

حالا مردی شده اند.

و در دشت های بیکران سیر می کنند.

وبه افقهایی می نگرند که از چشم من پنهان است.

دیگر اردک نیستند.

مرغ دریایی اند.

هی!

پسر خاله می بینی؟

من حق دارم اینگونه لذت ببرم؟

یه روز داشتم یه فیلم می دیدم.

خیلی قشنگ بود.

یه فیلم سرخپوستی.

رییس سرخپوستها حرف قشنگی زد وقتی به مکانی رسیدند که در خواب دیده بود اونجا محل مرگ اونه.

گفت:

ما وقتی بیداریم خوابیم. وقتی می خوابیم از خواب بیدار می شویم.

وفهمید که زمان مرگش فرا رسیده. اونجا موند و زیر درختی که در خواب دیده بود ارمید.

تفسیر خواب در قران کریم یکی از هدیه های الهی است که نصیب بعضی از پیامبران می شود.

مثلا یوسف( ع). خداوند به او تفسیر خواب اموخت.

ما هر روز و هر شب  وقتی می خوابیم مشمول بارانی از راز های الهی می شویم که بر ما می بارد.

اما کیست که انها را بر ما هویدا سازد؟

من فکر می کنم این طور فرو رفتن در زندگی روز مره باعث شده با این امور بیگانه شویم.

پدران و مادران ما خیلی بیشتر از ما با اسمان دوست بودند.

خود من قبل از این حادثه خوابی دیدم که نتوانستم ان را تعبیر کنم.

مثل قدیم هم نیست که کسانی مثل اقای نخودکی یا اقای بهجت یا اقای مجتهدی در دسترس باشند.

بزرگوارانی هم که می شناسیم رفته اند توی کار انرژی هسته ای و نما یندگی مجلس و ......

حیف که اینقدر تنهاییم.

دیشب دوستم خواب دیده بود اقای بهجت رفته اند دیدنش.

شما چه خوابی دیدید؟

ما رو هم مهمان کنید.

اصفهانی بوده. شاگرد حاج اقا تخت فولادی.شاگردا! نه مثل شما!

( هرکی اینجا چیزی به من گفت  خیلی خره!)

سخن قشنگی به یکی از شاگردانش گفته:

دوتا کار رو حتما انجام بده. مرتبا.

نماز اول وقت و حل مشکل مردم.

و خودش مرتبا این کار را می کرد.

کتاب نشان از بی نشان ها  را حتما بخونید.

دوستان!

خدا رو شاهد می گیرم توی این نماز اول وقت چیزهای غریبی نهفته است.

از دست ندهید.

یه چیز هایی هست که جا نشین نداره.

مثل نماز اول وقت. مثل مادر.

من رو هم دعا کنید از نماز گزاران باشم.

نوشته بود:

......انتم لنا فرط و نحن بکم لاحقون.......

.....شما در  رفتن  از ما پیشی جستید  و  ما به زودی

به شما ملحق می شویم..........

خیلی حال داد .

به قول( پاک)  چسبید

بخش فیلم های درخواستی خیلی بهم کمک کرد.

اما وقتی دیدم هیچکس از فیلم ( نقش عشق) صحبتی نکرد دلم گرفت.

خیلی.

حالا درخواست دیگری دارم.

می شه بهترین بیتی که تا حالا خوندید برام بنویسید.

با نام شاعر.

ممنون.

ملک سخن به مملکت جم نمی دهم

یک بیت عاشقانه به عالم  نمی دهم

شنیدم مادر محققیان( همون انجیر ده) دو سه ماهه به هوش نیامده.

دست به کار شید ای دردانه های هستی.

امشب دست به کار شید.

دعای نیمه شبی .......................

هی  پاک! دست به کار شو و امشب  کار عظیمی در پیش بگیر.

هی سحر! دست به کار شو.

این وقت هاست که باید یه کاری بکنید دیگه.

من انجیر ده رو خیلی دوست دارم.

می خوام یه درخواستی بکنم که خیلی به درد من میخوره.

حقیقتش با انسان بزرگواری روبه رو شدم که مثل نادر خیلی از فیلم میدونست.

یه جورهایی بیشتر از نادر.

داستان از اینجا شروع شد که وقتی از کلاه قاضی بر می گشیم وبحث انشان شناسی پیش اومد

هر دو به این نتییجه رسیدیم که فیلم خیلی خوب می تونه ادم رو در شرایط سختی قرار بده که

روزی انسان های بزرگ در ان قرار گرفته اند.

حالا می خوام که در این پست  فهرستی از  بهترین فیلم هایی که دیده اید بنویسید.

یا علی

کجایی؟

می بینی پسرت رو؟

با یه تجربه ی عجیب دست و پنجه نرم می کنه.

اولین سالی که نمی دونه روز مادر به کی هدیه بده.

و ناتوان و مفلوک  مث بچه ها

هی این دگمه های لعنتی رو فشار می ده

و هی اشک می ریزه.

مامانی!

مث بچه ها دلم گرفته.

چرا منو ول کردی رفتی.

قربون اون خنده هات برم.

و اون دعایی که همیشه بهم می کردی:

( الهی  دست به خاکستر می زنی طلا بشه....)

مامانی.

به کی هدیه بدم؟

مامانی!

صدام رو می شنوی؟

مسابقه ی دختر مصطفی فراموش نشه

این متن یک عرض تسلیت بود از طرف یکی از دانش اموزان در ایمیل

تازه اونو خوندم. بعد از چهل روز

ببینید چقدر صمیمانه منو تسلی داده!

قبل از هر چیز مسابقه ی پایین فراموش نشه.

اما دیروز  یکی اومد پیشم با یه مشکل عجیب.

دختر بسیار خوبی داره.

وخواستگار هایی که ارام ارام دارند می ایند.

و دخترش که میگه  قصد ازدواج نداره.

می گفت هرچی با دخترم حرف می زنم فایده ندارد.

چکار کنم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

من رفتم پیش یکی از دوستام که اهل دله.

اون گفت :

ادم توی زندگیش فرصت های زیادی داره. یک میلیون فرصت.

هر کدوم رو که از دست بدی  بازم فرصت داری.

اما همه ی این فرصت ها اهنی یا برنزی و به ندرت نقره ای هستند.

فرصت های طلایی بسیار کمیابند و نادر.

باید انها را پاس داشت و با چنگ و دندان به ان اویخت.

از دست دادن این فرصت ها اندوه فراوان به همراه دارد.

حالا چگونه باید این فرصت های طلایی را از بقیه باز شناخت؟

سه تا راه دارد.

۱- باید خیلی خیلی باهوش باشی.( در صد کمی از ادم ها اینجوریند.)

۲- مدام با ادمهای باهوش و باتجربه در تماس باشی. گرسنه ی مشورت باشی. مثل بچه ها که گرسنه ی اسباب بازیند گرسنه ی مشورت با دیگران .

۳- در نمازت از خدا بخواهی که مسیر زندگی ات را انگونه رقم بزند که در تصمیم های مبهمی که می گیری ناخوداگاه فرصت های طلایی را انتخاب کنی.

مصطفی برای دخترش یه پست زده و توی اون نوشته:

و ما تو را کوثر نامیدیم باشد که منشا خیر کثیر برای خودت و ما باشی. دخترم به عرصه آزمایشها و ابتلائات خداوندی خوش آمدی.

من می خواهم یک مسابقه یگذارم.

متمم جمله ی اخر را تغیر دهید. ( به عرصه ی  ازمایشها و ابتلائات خداوندی)

نباید ۱۰  کلمه بیشتر باشه.

داوران ( پاک- سحر -سلمان- نادر - یوسف - خودم)

جایزه: یکی از کتابهای گوشه ی زیر زمین

"قران کریم"

چند بار بگم!

برید وبلاگ  دوستم متقی را بخوانید.

سحر!

ادرس اون پایینه.

چقدر این دعای کمیل قشنگه.

چقدر قشنگه.

داشتم دعای کمیل می خوندم.

به این فراز رسیدم:

....دستور دادی که نویسندگان گرامی  ( فرشتگان) که انها را بر من گماشتی   هر چه از من سر می زند بنویسند.

و انها را به همراه اعضای بدنم شاهد کار هایم قرار دادی.و خودت هم شاهد کارهای من هستی.از ورای فرشتگان.

 و گواه هستی بر  انچه که از فرشتگان نهان است.

و تو با مهر خود کار های مرا از فرشتگان نهان داشتی.و با فضل خود انها  را پنهان کردی......

چیزی که خیلی برام جالبه و شگفت انگیز اینه که خدای بزرگ برای من مامور گذاشته اند .اما خودشان

کارهای مرا از چشم ماموران پنهان  می سازند.

و دیگه اینکه من خیلی مهم هستم . خیلی. مامورانی دارم. و خدایی که مراقب من است.

من یک نقطه ی مجهول و تنها در فضای بیکران کهکشان ها نیستم.

من خیلی معلومم.

چقدر لطف می کنید اگه فراز هایی از دعای کمیل رو برام بفرستید. با تفسیر خودتون.

یادمه وقتی داشتم تز فوق لیسانس می نوشتم مجبورشدم برای یکی از فصلها به نام (زن در جنگ)خیلی کتاب در باره ی (زن) بخوانم.

بعضی از اون ها خیلی جالب بود.مثل (زن به ظن تاریخ)یا( جنس ضعیف).

چند روز پیش برای پیگیری کارهای مالی مرحوم پدر رفته بودیم خانه ی یکی از شریکانش.

زن شریک مرحوم پدر که سه تا دختر داره و یک پسر مرتب می گفت :

من همین یک بچه را دارم.منظورش پسرش بود.

قدیم قدیما که تازه معلم شده بودم توی روستای  خویگان  درس می دادم.

می خواهید اسم بعضی از دختران اون روستا را برایتان بگویم؟

ما بس- ما همین بس- دختر بس - قز بس ( قز یعنی دختر)- خدا بس- همین بس -......

یه روز  رفته بودیم  یه کوه سنگین. یه گروه هشت نفره جدا شدیم بریم قله. نزدیک قله از کنار چادر عشایر رد شدیم.

من قله نرفتم. به چادر یکی از عشایر رفتم تا نماز بخونم. پیر زنی بود با دو تا پسر. ویه دختر بسیار زیبا. شاید دوازده یا سیزده ساله.

ناهارم رو با اونا خوردم. وقتی می خواستم بیام مادره گفت:

ببین!

تو توی چادر من نماز  خوندی.

این دختر مال تو. برش دار ببر.

اینها رو گفتم تا نظرات شما را ببینم.

چون می خوام یه پست جالب بزنم.